bugün hemşireler günü. ve ben buraya neden hemşire olduğumu, aslında okul sürecinin çok sıkıcı geçtiğini, hemşireliği sırf açıkta kalmamak için tercih ettiğimi yazmayacağım. orası uzuun bir hikaye. şimdi bilinmesi gereken işimi sevdiğimi, zor da olsa bunun beni mutlu ettiğidir. buradan çıkarılması gereken şey ise fiziksel, çevresel ve psikolojik şartlar ne kadar yorucu da olsa bundan duyduğum manevi hazdır. insanlara yardım etmeyi seviyorum. bunda elbette ki ekibimin çok büyük katkısı var. çalıştığım departmanın da bunda katkısı olmuştur. önemli olan çalıştığım ekiptekilerin bir "iletişim"e sahip olmaları. yoksa işim gerçekten olduğundan daha zor olabilirdi. bu yüzden hepsine ayrı teşekkür etmem gerek yarın. (hemşirelik balosuna gidiyorum da!)
bu yüzden buraya yılın sözü olarak ekibimdeki bir arkadaşın hasta başı laflarından birini yazmalıyım:
"her gün seve seve yapacağın bir işin, akşam eve koşa koşa gideceğin bir eşin olsun." *
*henüz bir eşim yok ama koşarak gittiğim bir işim var :)
 |
| meryem ana'daki dileklerden birisi/efes |
|
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder