historia de un amor

bu şarkıyı ilk cordelio'dan duymuştum. o zamanlar pek ilgim yoktu ne yalan söyleyeyim :) sonraları başka bir arkadaşımla bu şarkı hakkında epey konuşma fırsatı bulduğumda bir çok farklı versiyonunun olduğunu öğrendim. işte o zaman bana buddha bar versiyonunu dinlettiğinde cordelio'nun bu takıntısını anladım. herkes farklı versiyonunu dinleyip farklı hazlar alsa da dinlerken, benim için en huzur veren şarkı olduğuna karar verdim-bu versiyon için geçerli olsa da!

bu yüzden bu şarkının burada eksik olmasına dayanamadım. her dinleyişimde mest olayım istedim hayatın güzelliğinden ve aşkların güzel yanlarından...

bu bir ayrılık ya da terkediliş şarkısı değil, geleceğe dair beslenen umutların acısı. insan umutlanırken içi de acır mı? insan umutluyken acı çeker mi? mutlu olmalı ama insan, hüzünlü değil. ama iyi şeylere dair özlem acıtır canını insanın. "artık yeter" ritminde söylendiğinde ancak bu kadar güzel, sürekli dinlenebilen ve hüzünlü ama umutlu olabilir bir şarkı. bu bizim şarkımız: içimizde yerleşmiş, ruhumuzun savunma hücreleriyle küçülmeye çalışan bir enfeksiyonla baş etme şarkısı...